Dominika Skuza's Strona

łzy płyną od ziemi
gaśnie blady wieczór,
tonie we wczorajszej kałuży

ten początek jest tylko mój
odwraca się w dłoni,
wszystko staje się czyste i proste
wersy z telenoweli milkną

siadam naprzeciw chłodu,
nie zamykam drzwi od lodówki
ciepło trzeszczy w środku

materia znika w cieniu światła
muzyka ze starego radia trzeszczy
otwierają się zamknięte oczy, a
bezbarwne obrazy nabierają kolorów
kwiaty znów kwitną w zime

już.

dziadek siada przy oknie biurowca
rozmawia z Bogiem
sklepikarz rozstawia dach
Turek sprzedaje kebab
Tramwaje kursują według rozkładu

wszystko cichnie
na chwilę zatrzymuję się kadr dla widowni
strzałka w kompasie pokazuje północ
wsiada na okręt gdzie wszystko jest milczeniem

a potem znów zaczną grać
pisząc kolejne odcinki
wbijając się w szum miasta

z tyłu
ulica jest brudna,
ciemniejsza
słychać dawno wyśpiewane nuty
noc zamknięto w butelce po krajowym
niebo ma odcień miedzianego brązu
ktoś błogosławi świat
rozbija butelkę nadaje mu imię
wyrusza w rejs
o wschodzie